Ανεργία, ο... μπαμπούλας των ενηλίκων

Ανεργία...έννοια συνυφασμένη με την ανέχεια, την αδυναμία, την απελπισία για όσους την ζουν, προοπτική τρόμου για όσους δουλεύουν ακόμα... Τα τελευταία χρόνια, ολόκληρος ο ευρωπαϊκός νότος στενάζει υπό το βάρος της, στην Ελλάδα όμως, η κατάσταση έχει εκτραχυνθεί, με τα ποσοστά ανεργίας να αγγίζουν πρωτόγνωρα ύψη. Και δεν ευημερούν, ούτε οι άνθρωποι, ούτε οι αριθμοί. 

Το θέμα -που απασχολεί περισσότερο από ποτέ- κάθε ελληνική οικογένεια, συζητήθηκε σήμερα (Δευτέρα 28 Ιανουαρίου), στις 15:30 το μεσημέρι στην εκπομπή "Αντιρρήσεις" με την Κατερίνα Πολύζου.

Το δεύτερο μισό της δεκαετίας του 2000, η ανεργία στην Ελλάδα δεν άγγιζε διψήφια ποσοστά. 8,9% το 2006, 8,30% το 2007, 7,6 το 2008 και 9,4 το 2009. Η έκρηξη όμως ήρθε το 2010, με την έλευση της κρίσης και ιδιαίτερα με την έλευση των μνημονίων. Από το πρώτο τρίμηνο το 2010, η ανεργία πήρε την ανιούσα, ξεκινώντας από το 11,7% και καταλήγοντας στο 14.2% στο τέλος του έτους. Το 2011 η κατάσταση χειροτέρεψε, με διαδοχικά άλματα κάθε τρίμηνο, και διαμορφώθηκε στο 20.7 στο τέλος του έτους. Οι άνεργοι δε, ξεπέρασαν για πρώτη φορά το ένα εκατομμύριο. Όσο για το 2012, με την έλευση των ρυθμίσεων που διευκολύνουν τις απολύσεις και την συνέχιση της κρίσης, η εξέλιξη ήταν η αναμενόμενη. Η ανεργία άγγιξε το τρίτο τρίμηνο το 24.8% και οι προοπτικές τείνουν σε ακόμα μεγαλύτερη αύξηση.

Στην Κρήτη, αρχικά, τα πράγματα φαινόταν πως θα ήταν καλύτερα. Προ κρίσης, η ανεργία ήταν μισή, σε σχέση με την υπόλοιπη χώρα, μη ξεπερνώντας καν το 5% το 2007 και 2008. Όμως, διπλασιάστηκε το 2009, φτάνοντας στο 11% κρατήθηκε στο ίδιο επίπεδο την επόμενη σεζόν, ξεπέρασε το 13% το 2011 και πέταξε στο 24% το 2012!

Εκείνοι που πλήττονται περισσότερο από όλους είναι οι νέοι, όπου η ανεργία είναι εξοντωτική. Με τις τελευταίες εξελίξεις, ένας εργαζόμενος ξεκινάει την διαδρομή του στην αγορά εργασίας στα 32 του χρόνια. Ταυτόχρονα, η ανεργία είναι υψηλότερη σε συγκεκριμένους κλάδους, αφού εκεί λειτουργούν τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του επαγγέλματος.

Έτσι, η υψηλότερη ανεργία, σύμφωνα με τον πρόεδρο του σωματείου οικοδόμων Χανίων, Θωμά Σαριδάκη, καταγράφεται στον κλάδο της οικοδομής. Ο αριθμός ακούγεται εξωπραγματικός: 97%!! Αυτό όμως σε σχέση με εκείνους που εργάζονταν ως οικοδόμοι το 2007, εκ των οποίων πολλοί ήταν αλλοδαποί που εγκατέλειψαν τη χώρα. Έστω και έτσι, με την απόλυτη στάση στην ανοικοδόμηση οποιασδήποτε κατασκευής, οι οικοδόμοι είναι στα αζήτητα.



Οι ξενοδοχοϋπάλληλοι έχουν την ιδιαιτερότητα της εποχικής εργασίας και σύμφωνα με το σωματείο τους, τον χειμώνα σχεδόν όλοι μένουν άνεργοι, γεγονός λογικό, αφού πολλές ξενοδοχειακές μονάδες κλείνουν. Το λεπτό σημείο έγκειται στο γεγονός ότι το νέο έτος, οι περισσότεροι από αυτούς δεν θα δικαιούνται ούτε επίδομα ανεργίας, αφού άλλαξαν τα κριτήρια χορήγησής του στην κατηγορία αυτή των εργαζομένων.

Από τον τουρισμό αντλούν το εισόδημά τους και οι οδηγοί τουριστικών λεωφορείων, που έχουν να αντιμετωπίσουν ανταγωνισμό από άλλους οδηγούς, οι οποίοι έχουν χάσει τη δουλειά τους. Όπως δήλωσε στη ΝΤ και στην εκπομπή Αντιρρήσεις με την Κατερίνα Πολύζου, ο πρόεδρος του σωματείου τους, Γιάννης Σταθινάκης, πολλοί οδηγοί βαρέων οχημάτων που μένουν άνεργοι, προσπαθούν να μεταπηδήσουν στα λεωφορεία, με αποτέλεσμα να υπάρχει μεγάλος αριθμός πρόθυμων να εργαστούν ανθρώπων, κάτι που συμπιέζει τις αμοιβές και δημιουργεί κλίμα ανταγωνισμού.
Την κατάσταση επιδεινώνει το γεγονός ότι οι μνημονιακοί νόμοι έχουν ανοίξει διάπλατα τον δρόμο της απόλυσης σε όλους όσους εργαζονται, μιας και οι αποζημιώσεις έχουν μειωθεί, όπως έχει μειωθεί και ο χρόνος ειδοποίησης απόλυσης. Έτσι, πλέον για όσους εργάζονται στον ίδιο εργοδότη πάνω από δέκα χρόνια, ο χρόνος ειδοποίησης απόλυσης, ανέρχεται στους τέσσερις μήνες-και είναι ο μεγαλύτερος δυνατός. Υπενθυμίζεται ότι έτσι, ο εργοδότης έχει τη δυνατότητα να καταβάλει τη μισή αποζημίωση στον εργαζόμενο. Όσο για τις αποζημιώσεις καθεαυτές, για όσους έχουν συμπληρώσει από ένα ως τέσσερα έτη στην επιχείρηση, δικαιούνται δύο μισθούς, και από εκεί και πέρα, για κάθε έξτρα διετία, προστίθεται ένας μισθός-ο οποίος υπολογίζεται βάσει του τελευταίου πριν την απόλυση μισθού. Αλλά και έτσι, με την ειδοποίηση, η πενιχρή αυτή αποζημιωση μειώνεται στο μισό.

Εν κατακλείδει, η ανεργία, εν μέσω απαισιόδοξου οικονομικού και επενδυτικού κλίματος, μείωσης εισοδημάτων, ρυθμίσεων που διευκολύνουν τις απολύσεις και επιβολής όλο και περισσότερων φόρων, μονάχα να αυξηθεί μπορεί. Πρόβλεψη για το πού θα φτάσει πριν αναστραφεί η πορεία αυτή, δεν μπορούμε να κάνουμε, όμως είναι βέβαιο πως, όταν επέλθει, ο ρυθμός μείωσής της, θα είναι πολύ μικρότερος από τον εκρηκτικό ρυθμό αύξησής της των τελευταίων δύο ετών. Εκτός πια κι αν πιστέψουμε στα θαύματα, σε αυτή την ξεθεωμένη από την κρίση-και τα "φάρμακά" της-χώρα.

neatv.gr - Λεωνίδας Φιλικόζης